Traust

Í ástarsamböndum er mikilvægt að finna fyrir hlýju, öryggi og ánægju. Margir þættir stuðla að góðu og traustu sambandi. Við komum inn í nýtt samband með okkar gildi, eiginleika, framtíðarplön og hugmyndir. Við þurfum svo að finna maka sem passar við okkar hugmyndir.

Flestir telja traust vera mjög mikilvægan þátt í sambandi. Endurtekinn óheiðarleiki eins og lygar, framhjáhald og feluleikur veikir traust. Traust hefur svo bein áhrif á það hvort fólk greinir frá ánægju í sínum samböndum. Sambandsánægja er hugtak sem mikið er rætt um í meðferðarvinnu með pör. Yfirleitt er það mælt hjá pörum í upphafi meðferðar með spurningalista. Þeir sem telja sig geta treyst sínum maka mælast yfirleitt með hærri sambandsánægju. Ánægja í sambandi hefur áhrif á aðra þætti í lífi fólks. Þeir sem greina frá ánægju í sambandi sýna betri andlega og líkamlega líðan. Þeir eru einnig betur í stakk búnir til þess að takast á við krefjandi atburði sem koma upp í lífi þeirra. Sem dæmi má nefna fjárhagserfiðleika, atvinnumissi, flutninga eða barneignir.

Hvað er það sem fær fólk til þess að treysta hvort öðru? Í samböndum er mikilvægt að deila veikleikum sínum og að geta sýnt samúð. Það veitir öðrum öryggi og sýnir að okkur er annt um aðra. Samkvæmt John Bowlby þá er það meðfætt hjá fólki að vilja hugsa um aðra og að vita til þess að aðrir hugsi um þeirra þarfir líka. Með tímanum myndast traust í sambandi þegar við tökum sigrum maka okkar sem okkar eigin og þegar þeirra óhamingja verður okkar. Það tekur tíma að mynda innileg tengsl við aðra. Ástarsambönd fara í gegnum vissa þróun frá því í byrjun þegar allt er nýtt og spennandi í það að verða stöðugra og í meiri rútínu. Þessi þróun stuðlar svo að hvort gott traust er á milli aðila eða ekki. Fyrri hegðun er góð spá fyrir seinni hegðun. Þannig ef saga er um óheiðarleika eða feluleik í sambandi þá veikist traustið og því meiri líkur á því að ánægja í sambandi verði minni.

Sjálfstraust hefur áhrif á traust milli aðila. Niðurstöður rannsókna hafa sýnt fram á að sjálfstraust spili stórt hlutverk í ástarsamböndum. Að hve miklu leyti við getum haft áhrif á aðstæður í okkar lífi ræðst af sjálfstrausti okkar. Þeir sem teljast vera með gott sjálfstraust telja sig frekar geta haft stjórn á aðstæðum í sínu lífi hverjar sem þær eru. Einstaklingar sem mælast með gott sjálfstraust gengur almennt betur í erfiðum aðstæðum. Hins vegar þeir sem mælast með lágt sjálfstraust eru líklegri til þess að vera óöryggir í aðstæðum. Þeir eru ólíklegri til þess að fylgja á eftir sínum markmiðum og að gefast upp í krefjandi aðstæðum. Sjálfstraust getur haft áhrif á það hvort gott traust sé til staðar í sambandi. Ef einstaklingur er mjög óöruggur þá hefur það áhrif á hans samskipti. Bæði hvernig hann hagar sér og hvað hann segir. Samskiptavandi hjá pari er mjög algengt vandamál. Að segja eitt en meina annað veikir traust. Það þarf ekki aðeins að vera óheiðarleiki heldur einnig eiga erfitt að koma orðum að einhverju og finnast því betra að sleppa því að segja eitthvað. Ef svo maki fréttir af því á annan hátt hefur það áhrif á traust. Þetta getur verið eitthvað smáatriði fyrir einn en mikið mál fyrir annan. Þess vegna er mikilvægt að deila áhyggjum sínum og óöryggi með þeim sem okkur þykir vænt um. Góð samskipti skipta miklu máli.

Hvernig er þá best að mynda traust í sambandi? Meina það sem þú segir og segja það sem þú meinar. Allir kunna að meta heiðarleika og öll viljum við geta deilt sannleikanum með þeim sem okkur þykir vænt um. Einnig ef þú segist ætla að gera eitthvað standa við það. Eins og áður hefur komið fram þá skiptir máli að deila veikleikum sínum og sýna tilfinningar. Með því móti sýnum við traust og þá er makinn líklegri til þess að gera slíkt hið sama. Það er alltaf hægt að vinna að breytingum í sambandi og með því bæta traust sem hefur verið brotið. Þrátt fyrir að traust hafi dalað í sambandi þá alltaf hægt að vinna í því ef vilji beggja aðila er fyrir hendi.

 

Heimildir

Acevedo, B.P.  og Aron, A. (2009). Does a long – term  relastionship kill romantic love. Review of General Psychology, 13, 39–65.

Hazan, C. og Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Pcychology, 52, 511-524.

Jacobson, N. S. og Christensen, A. (1996). Acceptance and change in couple therapy. New York: W.W Norton company.